Bij Ajax hebben de spelersmakelaars meer gekost dan recordaankoop Haller

Jaap de Groot in het Parool

Het tumult rond de Super League heeft ook vermakelijke kanten. Ingeslapen bobo’s en officials met dikke dubbele agenda’s werpen zich ineens op als hoeders van ons voetbal. Het bevestigt alleen maar het waarom van een ‘onafhankelijke’ Super League, die door de belabberd uitgevoerde overval van twaalf topclubs vooral vertraging heeft opgelopen.

Deze elite wil het Amerikaanse competitiemodel kopiëren, maar laat na er een Europese variant van te maken. Vervolgens wordt alom beweerd dat het Amerikaanse systeem toch niet gaat werken. Onzin! Wie organisaties als Major League Baseball, NBA en NFL analyseert, ziet juist talloze elementen die het topvoetbal sterk zouden upgraden.

Neem de kern van het Amerikaanse systeem: de competitie is belangrijker dan de clubs. Want hoe sterker de competitie, hoe sterker alle participanten. Een doelstelling die iedereen tot solidariteit dwingt, precies wat het topvoetbal ontbeert. Terwijl Amerika eenheid predikt, is vooral in Europa iedereen elkaars tegenstander. Topclubs versus het rechterrijtje, liga’s contra de bonden en spelers die via managers clubs chanteren.

Ook in Nederland voorbeelden te over. Zoals de KNVB, die de internationale premies van 40 miljoen (34 + 6) voor de landskampioen en bekerwinnaar volledig toewijst aan Ajax en Feyenoord en niks aan het gelijk geëindigde AZ en bekerfinalist FC Utrecht. Of Feyenoord, dat al in september de hoofdcoach van concurrent AZ benadert. En wat te denken van de 51.642.957 euro die in het seizoen 2019/2020 door de 34 profclubs aan makelaars zijn betaald?

Niet naar opleiding, maar naar privérekening

Allemaal mogelijk omdat de regelgeving niet voldoet en KNVB, Eredivisie CV en Coöperatie Eerste Divisie dat zo laten. Bij de KNVB staan zelfs 202 makelaars als ‘intermediair’ geregistreerd, die daardoor geautoriseerd door de bond op jaarbasis 51 miljoen aan de sector kunnen onttrekken. Geld dat niet naar opleiding, verbetering van accommodatie en organisatie gaat, maar naar privérekeningen.

Het gesloten Amerikaanse circuit staat dit niet toe. Geld uit de sector laten wegvloeien, is uitgesloten. Dus als een speler een makelaar inschakelt, dan betaalt hij privé de rekening. Zoals dat ook in de normale maatschappij gebeurt. Alleen niet in het voetbal, waar de makelaarskosten van de speler door de club als provisie wordt uitgekeerd.

Neem Ajax, dat op een begroting van 110 miljoen aan intermediairs 33.834.503 euro betaalde. Liefst 50 procent meer dan de duurste aankoop ooit, de 22,5 miljoen voor Sébastien Haller. De uiteindelijke omzet van 162,3 miljoen in 2020 resulteerde in een nettowinst van 20,7 miljoen, wat zonder de post ‘makelaarskosten’ 64,5 miljoen was geweest.

Terwijl het in Amerika allemaal tot in detail is vastgelegd, hangen binnen het profvoetbal ook de afspraken omtrent salaris- en budgetplafond, de verdeling van collectieve gelden en het benaderen en contracteren van (jeugd)spelers en coaches als los zand aan elkaar. Zo wordt een wereld in stand gehouden waarin tot bestuurders getransformeerde buitenstaanders het lot van professionals en investeerders bepalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *