Van Marwijk materiaal voor trainerscursus

’Doorselecteren is een kwaliteit’, de titel van een uitstekende en intrigerende column van voetbalcoach Bert van Marwijk in de Telesport van dinsdag. De column gaat over het wanneer en door wie er afscheid genomen wordt van een sterspeler, bijvoorbeeld van Ronaldo, Messi, Boateng en Ribéry.

De voornaamste aanleiding voor de column zijn de negatieve gebeurtenissen bij Real Madrid en Bayern München, beide clubs presteren ondermaats. Heeft de Madrileense club te vroeg afscheid genomen van Ronaldo – het is trouwens niet duidelijk wie de eigenlijke initiatiefnemer van de scheiding is – én had de Duitse Meister juist geen afscheid moeten nemen van bijvoorbeeld Boateng, Ribéry en Müller?

Het doorselecteren heeft natuurlijk niet alleen betrekking op het afstoten van spelers, maar ook op het tijdig aantrekken en inpassen van nieuwe spelers. Het is in feite een veranderingsproces om de continuïteit van de topclub te waarborgen en daarmee een belangrijk onderdeel van het langetermijnbeleid.

De uitkomst van dit beleid is heel onzeker en wordt vaak pas in de verre toekomst duidelijk. Real Madrid zou tóch zo maar landskampioen kunnen worden en de Champions League kunnen winnen, hetzelfde geldt voor Bayern München.

De mens heeft een sterke behoefte aan zekerheid en de onzekerheid is een van de redenen dat de meeste clubs geen langetermijnbeleid voeren. Bijna alles is gericht op het hier en nu, na ons de zondvloed.

De aangewezen man om het langetermijnbeleid van een sportorganisatie te maken en uit te voeren is de technisch directeur (TD). De korte termijn wordt dan als het ware een uitvloeisel van de lange termijn.

Dit kortetermijnbeleid wordt door de coach uitgevoerd, die een duidelijk kader van de technisch directeur behoort te krijgen. Het is zeer belangrijk dat het kortetermijn- van het langetermijnbeleid in persoon gescheiden wordt en dit dient om de TD te beschermen. The coach is hired to be fired.

Het is heel vreemd dat in de Premier League alle beleid door één persoon wordt uitgevoerd. Bij ontslag komt er dan opnieuw een manager met zijn eigen (kortetermijn)beleid, zijn eigen staf en zijn eigen voorkeur voor andere spelers. Op deze manier verdampt er veel kapitaal en is er nooit een vast en duidelijk beleid. Manchester United plukt de wrange vruchten van deze onzin. De club heeft nu zelfs een manager, José Mourinho, wiens enige beleid zijn eigenbelang is.

In ons land wordt het langetermijnbeleid ook verwaarloosd. In ons voetbalsysteem echter is het accent op de jeugdopleiding zo diep geworteld, dat de Toekomst op automatische en toevallige wijze redelijk gewaarborgd is.

De column van Bert van Marwijk over het onderschatte en te weinig voorkomende doorselecteren (langetermijnbeleid) zou als een case study kunnen en moeten dienen voor de cursussen van Coach Betaald Voetbal en van Technisch Directeur.

Met Bert als (gast)docent.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *