NOS keek vooral naar wat misging bij Oranje

Wie kort na Nederland-Japan inschakelde op NPO3 kon zomaar denken dat de Oranje Leeuwinnen een smadelijke nederlaag hadden geleden. De analisten waren gedecideerd. Japan was de baas op het veld geweest. De Oranjevrouwen hadden ‘niks’ gebracht. „Het leek wel of de verdedigers aan een stang zaten als in een tafelvoetbalspel”, zei Van Hooijdonk. „Niemand durfde risico te nemen.”

Terwijl Van Hooijdonk en Daphne Koster verder boetseerden aan hun grafredes, besloot presentator Gert van ’t Hof een keiharde empirische waarneming aan het geheel toe te voegen: „Feit is dat ze bezig zijn met een ereronde.”

Verhip zeg, zouden ze dan toch gewonnen hebben? En voor het eerst de laatste acht op een WK hebben gehaald? En nu tien achtereenvolgende wedstrijden op een eindtoernooi hebben gewonnen? Die statistieken kwamen uiteindelijk ook wel ter sprake, maar de journalisten leken eerder verbaasd dan blij.

De zotte hysterie waarmee prestaties van het Nederlands mannenelftal vaak worden onthaald kan op de zenuwen werken, maar hier schoot de NOS wel heel erg in de relativering. De strijdlust van de vrouwen bleef na afloop onbenoemd, terwijl alleen al de energie waarmee Shanice van der Sanden (die zwak had gespeeld) haar medespelers oppepte toen ze werd gewisseld het verdient om viral te gaan. Ze keek haar vervanger Lineth Beerensteyn recht in de ogen. „Jij gaat ’m maken”, meende ik te liplezen. Beerensteyn had een belangrijke rol in het forceren van de beslissende penalty.

Omdat de beste vrouwen minder goed voetballen dan de beste mannen (maar gelukkig hoeven ze ook niet tegen mannen) lijken commentatoren vooral onder de indruk van wat er misgaat op het veld. Bij de eerste goal van Lieke Martens benoemde Jeroen Elshoff niet haar schitterende voetbeweging, maar besprak hij wel hoe het schot door een verdediger iets van richting werd veranderd. Hij leek vanaf het begin een sombere bui te hebben.

Waarmee niet gezegd is dat Elshoff een slechte commentator is, integendeel. Hij had geen enkele moeite met de ongetwijfeld ook voor hem grotendeels onbekende Japanse namen en zag goed hoe het Nederlands elftal in de loop van de eerste helft voorzichtiger speelde: „Nederland zal het gevoel hebben de wedstrijd te controleren.” Er moet nog eens iemand onderzoek doen naar psychologiserend commentaar bij het verslaan van vrouwensporten. Ik weet niet of Elshoff bij een mannenwedstrijd ook had gepleit voor „een knuffel voor de lat”, maar die vond ik zo mooi gevonden dat hij er zelf een knuffel voor verdient.

Waarom hebben we eigenlijk geen vrouwelijke commentatoren?

Trouwens: waarom hebben we eigenlijk geen vrouwelijke commentatoren? De NOS heeft dit WK een groot reservoir aan vrouwelijke analisten aangeboord (mijn gok: die kunnen ook best over mannenvoetbal praten) maar ook twee jaar na het historische Europees Kampioenschap is het commentaarhokje nog steeds een mannenkamer. Misschien moet de NOS eens bellen met de TU in Eindhoven.

Het goede nieuws? Ongetwijfeld was Nederland-Japan de kantelwedstrijd. Ook bij mannenvoetbaltoernooien zien de volgers in het begin alleen maar donkere wolken, stroeve aanvallen en onverdiende zeges. Maar na de achtste finales kantelt alles. Dan dringt door dat tot nu toe alle wedstrijden gewonnen zijn, dat het toernooi niet meer op een ramp kan uitlopen en dat ‘we’ nog maar twee wedstrijden van de finale verwijderd zijn. ‘We’, inderdaad. Zaterdag zijn de Leeuwinnen ‘we’ geworden en heeft iedereen een oranje hoedje op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *