Instagram-voetballertjes hebben mijn WK verziekt.

Ik heb er deze week toch ineens zwaar de kolere in dat we niet meedoen met het WK. Aanvankelijk viel het nog mee. Dat Oranje zich niet heeft weten te kwalificeren, wist ik natuurlijk al sinds oktober. En het is heel simpel. Als je in de voorronde al niet kan winnen, dan heb je op een wereldkampioenschap helemaal niks te zoeken.

Volgens mensen die ervoor doorgeleerd hebben kent rouwverwerking een aantal stadia: ontkenning, woede, vechten, depressie en acceptatie. Voor zover ik het kan inschatten verkeerde ik dus al een paar maanden in het laatste stadium. Ik had aanvaard dat mijn brulshirt dit jaar in de mottenballen zou blijven. Ik had er vrede mee dat de buren de komende weken niet gestoord zouden worden door urenlang getoeter op die ouwe trouwe oranje vuvuzela. Ik had losgelaten dat er avonden zouden zijn zoals 13 juni 2014 toen ik het wonder van Salvador in stomdronken toestand vierde in café de Gaeper.

Ik was er klaar mee.

Een collega maakte me lid van de WK-poule op mijn werk. Het boeide me allemaal geen zak. Ongeïnteresseerd vulde ik de standen in. Maar nadat ik de laatste had ingevuld (Panama – Tunesie: 0-1) deed ik iets héél doms. Ik was benieuwd wat de Oranje-spelers aan het doen waren en daarom bekeek hun Instagram pagina’s.

En dat had ik dus beter niet kunnen doen.

Ik zag er eentje zitten aan de champagne op een Spaans terras. Een ander zat lekker tof te doen in een privé-jet. Een derde was rondjes aan het varen op een jetski voor de kust van Ibiza. Op een enkeling na waren ze allemaal lekker vakantie vieren zonder ook maar een greintje schaamte voor het feit dat Oranje er dit jaar niet bij is. Sterker nog: ze leken het wel prima te vinden.

En ineens kreeg ik een enorme terugval in mijn rouwproces. In een klap was ik terug in het eerste stadium: ontkenning. „Dit kan gewoon niet waar zijn!”, krijste ik tegen mijn computerscherm. Een ogenblik later kwam de woede. Ik was razend op deze verwende snotapen die drukker zijn met hun Instagram-account dan met hun voetbalprestaties. Deze generatie spelers speelt niet voor het embleem op de voorkant-, maar alleen maar voor de naam op de achterkant van hun shirt. En door die mentaliteit is nu mijn WK verziekt.

Inmiddels verkeert mijn rouwproces in de derde fase. Ik ben strijdbaar. Ik vind dat bondscoach Ronald Koeman alle Oranjespelers zou moeten verplichten om hun Instagram- accounts gedurende het WK op zwart te zetten.

Uit piëteit met het Nederlandse volk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *