‘Het voetbal zit vol opportunisten, oplichters en ijdeltuiten’

Een paar maanden geleden zaten Lukasz Fabianski en Wojciech Szczesny bij elkaar voor een interview met een Pools tv-station. Het gesprek kwam op hun verleden bij Arsenal en de samenwerking met keeperstrainer Gerry Peyton. De Ier had onder Arsène Wenger vijftien jaar lang de doelmannen van de club onder zijn hoede. De Fransman heeft altijd bekendgestaan als modern en vooruitstrevend, als een man van de details. Wie de anekdotes van de twee goalies aanhoort, denkt na een tijdje in de maling te worden genomen. Dat Fabianski en Szczesny alles bij elkaar verzinnen. Zó onprofessioneel kan het er niet aan toe zijn gegaan bij een topclub in de Premier League, denk je. En dan blijkt dat dus wél te kunnen. Onder Wenger zijn de goalies vijftien jaar lang aan hun lot overgelaten. Szczesny kan zijn lach niet inhouden wanneer hij vertelt over de keer dat Peyton hem voor een wedstrijd tegen Chelsea zei dat Eden Hazard altijd de kant kiest die de keeper niet kiest. ‘Later ga je dit analyseren’, zegt Szczesny, ‘en denk je: Holy shit, hij méént dit.’

Het voetbal zit vol opportunisten, oplichters en ijdeltuiten. Wie van dichtbij wil zien hoe een Premier League-club compleet te gronde wordt gericht, raad ik aan naar de Netflix-serie over Sunderland te kijken. In Sunderland ‘Til I Die val je als kijker van de ene verbazing in de andere. De club is net gedegradeerd. In de eerste aflevering is de toon nog optimistisch. Sunderland wil terug naar het hoogste niveau. Dat is ook direct het enige dat duidelijk is. Voor de rest is het een ongeëvenaarde chaos. Ergens in de tweede aflevering komt Robbin Ruiter met vriendin en kind binnenwandelen. De van FC Utrecht overgekomen doelman is de beoogde nummer twee achter Jason Steele, een van de andere hoofdrolspelers in de achtdelige serie. Op een zeker moment krijgt Ruiter te horen dat hij moet spelen. Dat gebeurt op vrij onorthodoxe wijze: vlak voor de wedstrijd via een sms’je van de keeperstrainer. De Nederlander heeft verder geen idee wat de afspraken op het veld zijn, wat de tactiek is en wie er vóór hem staan. Hij moet keepen en daar moet hij het mee doen.

Dat kan natuurlijk nooit goed gaan en dat het gaat het ook niet. Sunderland eindigt kansloos onderaan en degradeert binnen twee jaar van het hoogste niveau naar de League One. Ongetwijfeld is er heel veel ook níét uitgezonden, scènes die te pijnlijk waren voor de betreffende personen. Maar wat is overgebleven, is in al zijn tragiek fascinerend. Met een hoofdrol voor trainer Simon Grayson, het type dommekracht waar het Engelse voetbal op is gebouwd, en een directeur, Martin Bain, die in al zijn arrogantie is gaan denken dat hij het voetbal eigenhandig heeft uitgevonden. Sunderland is geen uitzondering in het voetbal. Heel veel clubs zijn kapotgegaan aan mensen die zichzelf schromelijk zijn gaan overschatten. Het levert heerlijke televisie op.

Heel veel clubs zijn kapotgegaan aan mensen die zichzelf schromelijk zijn gaan overschatten

Behalve dan voor de mensen die elke zomer hun spaarpot omkeren om een seizoenkaart te kunnen kopen. Voor hen is Sunderland geen speeltje om de eigen ijdelheid op bot te vieren. Voor hen is Sunderland geen televisievermaak. Zij zitten op de tribune omdat zij oprecht van hun club houden. Bain en Grayson zijn alweer vertrokken. De fans niet. Afgelopen weekend zaten er 37.791 toeschouwers op de tribune voor het duel met Luton Town. Voor hen heeft Sunderland ‘Til I Die werkelijk betekenis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *