‘De Super League getuigt van een stuitend soort arrogantie’

In de achterkamertjes van de Europese topclubs zijn een paar lieden het zicht op de werkelijkheid kwijtgeraakt. Bij Bayern München en nog wat grootgrutters zijn ze gaan denken dat het voetbal exclusief voor hen is uitgevonden.

Tijdens geheime vergaderingen gaan prachtige sheets rond met tabellen waarin vier keer meer geld wordt beloofd dan de topclubs nu krijgen in de Champions League. Wij mogen dat dan het miljardenbal noemen, maar er zijn kennelijk clubbestuurders die het idee hebben dat ze aan de bedelstaf zijn. Dat de ongelijkheid best wat groter kan, want hé, ze kopen elk jaar de beste speler bij de concurrent weg en ze willen er minstens twee kunnen kopen, zodat ze iets zekerder op het ereterras kunnen zitten. Het is van een stuitend soort arrogantie met een select gezelschap gezegenden tot de slotsom te komen dat de rest van de voetballerij er eigenlijk niet toe doet. Dat je nóg rijker wil worden met elkaar en past voor de bijvelden in de Bundesliga. De Super League als Super Kliek.

Maar voetbal is meer dan acht keer per jaar Manchester City tegen Paris Saint-Germain. Wedstrijden tussen clubs die in hun eigen stad nauwelijks fans meer hebben en als project de Melkweg in zijn gekatapulteerd, omdat je toch iets te doen moet hebben als je in de woestijn op een olieveld zit.

De eerste ronde om de FA Cup, dát is voetbal

Afgelopen vrijdagavond trok een hele karavaan van BBC-mensen naar Haringey Borough. Die Londense zevendedivisionist speelde in de eerste ronde om de FA Cup thuis tegen AFC Wimbledon uit de League One. Het stadionnetje van Haringey Borough bleek letterlijk in de schaduw van het nieuwe stadion van Tottenham Hotspur te liggen. De BBC speelde een filmpje af waarin de anderhalve kilometer over White Hart Lane versneld werd afgelegd. Dezelfde straat, twee clubs, twee totaal verschillende werelden. Toch hebben ze meer met elkaar te maken dan zij van de Super Kliek ons willen doen geloven. De eerste ronde om de FA Cup, dat is óók voetbal. Of misschien moet je zeggen: dát is voetbal.

Mensen met gladde babbels praten vaak met dedain over de kleinere clubs. Dan komen diezelfde sheets tevoorschijn en gaat het over markten, over aanboren, doorgroeimogelijkheden, over commercie, maar zelden over iets wat mensen écht raakt. Bij Haringey Borough regende iedereen nat, ook alle leden van de BBC-crew, en niemand die vond dat de non-leagueclub niet in het FA Cup-toernooi thuishoort. De magie van voetbal, in den beginne, is de hoop dat jouw club iets presteert wat je tot in de lengte van dagen kunt navertellen. Daarom vullen de stadions zich elk weekend weer.

De Super Kliek wil een competitie beginnen zonder hart, zonder die hoop en als het moet zelfs zonder fans. Het zou mij niet verbazen als een van de heren tijdens zo’n vergadering lekker buiten de kaders is gaan denken en een wedstrijd op Mars heeft voorgesteld. Zolang het maar een euro extra genereert en die euro – dat lijkt het belangrijkste – niet hoeft te worden gedeeld met de bedelaars die menen dat ze ook voetbal spelen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *